budak sesat berkembara

salam...

selalunya orang kata, kita akan mudah belajar dari kesilapan.. btol kan? huhuhu..habis tu kenapa sy x pulak? Asyik sesat je..

pagi tadi ada enrolment, sy kna pegi Heath Hospital, so sy berjalan dari Uni Hall.. x berapa jauh, lebih kurang 2 miles je, tp kawasan ni berbukit... aiyoyoyo..

malas nak guna bas yg diprovidekan.. ada ka patut, session sy mula jam 9.30 dan servis bas pun start 9.30 jugak.. ceh

oleh kerana sy xnak dilabel typical Msia (lambat), sy gerak awal.. huhu, stengah jam lebih awal je..

map yg sy bawa x berapa menolong, sebab sy x tahu sy berada di sebelah kanan ataupun kiri map.. maka, tersesatlah sy.. +(

kerana takut tersesat, sy pun bertanya2lah... last2, dapat jumpa way to Heath Hospital..Alhamdulillah..

kat hospital, sekali lg tersesat... ye la, xda signboard langsung yg menunjuk ke arah school healthcare studies, sy punya tempat study..

apabila sy berjaya mencari bngunan yg dimaksudkan, masalah yg seterusnya adalah mncari kelas untuk profession sy, occupational therapy..

awal2 sy dah terikut ptunjuk yg salah dan masuk ke kelas budak radiographer lak..malu3..

ini pemandangan dari tingkap kelas 4.8

last2, sampai gak di kelas sy, 4.8 dengan beberapa minit lambat..hahaha.. i'm a Msian..

nasib baik ada jugak mat2 dan minah saleh yg lambat..

kmudian, kna dengar bnyk penerangan daripada orang2 kuat school ni, Mr. Robert, Mrs. Sue and Mrs. Diane..

break kejap, dan disambung dengan 'get to know you session'.. ni macam taraf sekolah mnengah punya ice breaking la..huhu

satu bulatan di dalam dan satu di luar, orang di dalam dan di luar pair up, tanya n jawab soalan, then sorang stay dan sorang bergerak ikut clockwise dan jmpa orang lain lak...

oleh kerna agak penat, sy jadi org yg stay je spanjang masa..hehe

waktu session ni, sy x berapa nak semangat.. sy dahlah the only international student, from Msia lak.. yg lain suma dok Uk je, iaitu yg paling jauh UK mereka tu Birm je kot..

dorang baik tu memang baik, muka mesra memang mesra, mulut manis memang mulut manis tapi x berapa nak borak2 dengan sy..

kalau dorang berenti depan sy, sy buat muka semanis mungkin sampai senyuman ke tlinga pun tapi dorang macam iye2 kan je pabila sy cakap.. tp, dorang still nampak beradab la..

pabila dorang gerak ke tempat orang lain, mulut macam burung murai..huhu

kenapa ek? dorang takut, atau malu, atau pandang rendah kat sy? yg ketiga tu paling maybe la.. memang bukan semua, tapi kebanyakan mereka je..

mula2 sy peduli, jd sy try belit2kan soalan, baru dorang terkepoh2 tanyakan apa yg sy cakap tadi..mula2 angguk2 dan iya2 je..ceh

lama2, sy malas nak kesah..sy pun bukannya jnis bnyak bercakap.. and, i do speak broken English.. kot2 dorang x faham slanga sy kan? Welsh ni memang lain dari kat England, bnyi mereka bercakap macam agak mngulum lidah..hoho, pandai berkomentar je sy ni..

overall, quite ok la.. lepas tu, on da way nak bali... wuhuhu.. sesat lagi..

sy punya sense of direction memang lembap, nanti sy jemurkan selalu biar kering..

sy terlajak dari Allensbank Road, terus termenapak ke Dogfield Street..

street ni lagi?? xpala, sy sempat p masuk SAVERS dan bli hot chocolate serta top-up..

sempat tnya beberapa orang tapi macam x bersungguh nak membantu..acuh x acuh..
hurm..mereka sibuk la tu kot..redha2.. +)
ada jugak yg try membantu, tapi dorang sendiri pun x tahu, nak buat guano?

kluar dari Dogfield Streed, sy masuk Whitchurch Road dan Fairoak Road..

sempat singgah di Roath Pleasure Gardens..ambik gambar kat pagar je, lepas tu blah


kat sini, baru sy perasan sy bukan tersesat cuma menggunakan jalan yg lebih jauh dari pagi tadi.. sama je kan, tersesat?? huhu
Sy call K. Mizah dan sy dapat kluar sebentar dari kesesatan ini.. Alhamdulillah..

pabila dah nak sampai Uni Hall ni, boleh pulak sy tersesat lagi.. Ya Rabbi, kenapa dengan hamba-MU ini?? kurniakanlah petunjuk-MU..

selepas sy kluar dari Brandreth Road, sy harus belok kiri tapi sy ke kanan yg menuju ke jambatan dan akhirnya akan menghala ke Albany Road.. Syukur2, nasib baik DIA gerakkan hati untuk call lagi K. Mizah.. kalo x, x sampai2 la ke Uni Hall gamaknya..

sebab itu sy mudah penat, sebab selalu sesat.. +(

insyaAllah, sy akan blaja lg selok-belok Cardiff dengan K.Mizah supaya sy dapat pulak tolong mengelakkan junior2 sy daripada tersesat.. amin

Alhamdulillah, sebab sesat2 sy tu sesat jalan yg kita nmpak.. kalau jalan yg x dinampak tu, camne la? resah gelisah sebab x tahu arah dan hala tujuan hidup..
makanya kalau kita sesat dari jalan Islam, mohonlah pertolongan..
paling utama, mohon pada-NYA..

ada orang mungkin sedar kita tersesat, tapi saja dibiarkan.. dibuatnya acuh x acuh je sebab xda kaitan dengan mereka..
ada pula yg mungkin nak menolong, tapi tiada kemampuan dan tiada pengetahuan..
makanya bergaullah dengan golongan yg mengingati-NYA, supaya di lain kali kita pun dapat membantu mereka yg tersesat.. insyaAllah.. +)