entri ini panjang

بسم الله الرحمن الرحيم

Assalammualaikum w.b.t

“Setiap yang bernyawa, pasti akan merasai kematian. Dan hanya pada hari Kiamat sajalah diberikan dengan sempurna balasanmu. Barangsiapa dijauhkan dari neraka dan dimasukkan ke dalam syurga, dia memperoleh kemenangan. Kehidupan dunia hanyalah kesenangan yang memperdaya.”

Surah Ali-Imran, ayat 185.

Sy teringat yang sy pernah menyatakan bahawasanya bulan Mac adalah bulan kesedihan sy atas rentetan peristiwa yang berlaku. Rencana-NYA, pada tanggal terakhir bulan Mac yakni 31 Mac 2009, satu lagi peristiwa terjadi iaitu kembalinya pak ke rahmatullah. Pukul 5.30 pagi waktu Malaysia, arwah pak menghembuskan nafas terakhir dan 1 jam 30 minit kemudian, tiada lagi degupan jantung. Innalillahi wa innalillahi rajiun. Sy mohon kalian sedekahkan al-Fatihah buat arwah pak.

Ada yang bertanya, "Tak sedih ke?" Erm, jawapan apa yang harus sy berikan, walaupun soalan itu memang berasas sebab secara lahiriahnya, sy tampak ceria. "Ceria tak semestinya bahagia". Dan kebahagiaan itu rezki daripada-NYA. Sebagai seorang anak yang jauh dari sisi ayahnya ketika dipanggil kembali menemui-NYA, kesedihan itu tetap ada. Namun, sebagai seorang Muslim, sy mengharapkan kesedihan sy tidak sampai ke tahap keterlaluan kerana ia langsung tidak membantu arwah pak.

Sekarang ini, sy mengambil jurusan Pemulihan Cara Kerja (Occupational Therapy) yang ada banyak kaitannya dengan rehabilitation. Apabila ditanya tentang perancangan sy, sy selalu menyatakan matlamat terdekat sy adalah mengaplikasikan sedikit ilmu yang sy dapat untuk membantu mengembalikan independence kepada arwah pak. Namun, itulah contoh perancangan manusia yang diatasi oleh rencana-NYA yang Maha Kuasa.

InsyaAllah, sy tidak pulang ke Malaysia dalam waktu terdekat ini dan sebab-sebabnya hanya DIA, sy dan beberapa orang hamba-NYA yang tahu. Sy mengharapkan ia adalah tindakan yang terbaik untuk sy lakukan pada ketika ini dan ia sendiri adalah fikiran daripada murabbi kesayangan sy ketika sy dihujani dengan pelbagai cadangan dan hujah yang agak mengelirukan. Memang, sy memang mudah terkeliru.

Bukannya sy ingin bersikap pentingkan diri sendiri kerana tidak balik. Pada dasarnya, mungkin orang di luar sana melihat faktor kewangan sebagai punca utama. Mungkin betul, dan mungkin tidak. Bukannya sy tidak memahami kesedihan mak dan ahli keluarga yang lain. Sy cukup memahami tetapi mungkin tidak merasai kesedihan yang sama yang dihadapi mak. Sy sendiri pernah mengambil tanggungjawab menjaga arwah pak. Ya, arwah pak memang sudah lama sakit disebabkan serangan strok. Sy membantu arwah pak mandi, memakaikan pakaian, makan dan dalam kebanyakan aktiviti harian arwah pak. Mak yang lagi lama berdampingan dengan arwah pak sudah pasti lagi sedih tapi sy yakin kesedihan mak tidak akan sampai ke tahap keterlaluan. Sesungguhnya, sy redha dengan arwah pak.

Sebelum ini, ketika sy menghubungi keluarga dan bertanyakan arwah pak, mak selalu menyatakan arwah pak sihat dan tiada apa yang perlu sy risaukan. Sy jarang2 dapat bercakap dengan arwah pak kerana arwah pak akan menangis apabila mendengar suara sy. Sy pun tidak pernah hendak memaksa arwah pak mengerahkan tenaga untuk bercakap kerana pesakit stroke memang agak sukar untuk bercakap.

Sekarang ini apabila sy menghubungi keluarga, mak akan menceritakan tentang arwah pak; yang sering ditanya, siapa yang arwah pak berayi (rindu)? Adakah si bongsu? Arwah pak pasti mengangguk dan mula sebak. Pak, kamek rindu juak dengan kitak. Ketika saat2 jemputan daripada Izrail datang, sy sempat juga bercakap dengan arwah pak dan meminta kalau2 arwah pak dapat bertahan sehingga sy balik summer nanti. Dan, sesungguhnya DIA lebih mengetahui akan kebaikan yang ada apabila arwah pak dijemput pergi sekarang dan semestinya, alam sana adalah yang terbaik buat arwah pak di saat ini. InsyaAllah.

DIA Maha Hebat dalam perancangan-NYA. Selalunya, sy memang bersendirian di kediaman sy namun diatur-NYA kedatangan beberapa sahabat ketika sy menerima berita pemergian arwah pak. Ajah, Aishafat, Kamel dan Nurul datang melawat Cardiff dan tanpa disangka, merekalah yang ditakdirkan untuk bersama-sama sy pada tengah malam itu dan disertai oleh kedatangan Sya pada keesokan harinya. Merekalah yang menenangkan sy, dan walaupun penat, mereka tetap menemani sy bersolat jenazah (ghaib), membaca yaasin, menjawab panggilan telefon etc sedangkan mereka adalah tetamu sy. Kami berenam jualah yang suatu ketika dulu tanpa dirancang pernah bermalam di Dublin Airport selepas tamatnya PUISI. MasyaAllah. Betapa indahnya ukhuwwah islamiyyah ini dan moga diberkati-NYA dan dapat membawa kita ke syurga. Sungguh, hanya DIA yang dapat membalas kebaikan kalian dan moga urusan kita dipermudahkan-NYA. Ameen.

Di samping itu, kepada kalian yang telah menghubungi sy, bertanyakan khabar, mendoakan arwah pak dan keluarga sy, menawarkan bantuan etc, juga hanya DIA yang dapat membalas segala-galanya dan moga dibalas dengan sebanyak-banyak kebaikan yang ada. Ameen. Maaf dipohon atas ketidak upayaan sy untuk membalas segala emel, ym, sms etc.

Sy masih ada mak, dan kini perhatian sy tumpah sepenuhnya kepada mak tanpa melupakan arwah pak tersayang. Sy juga nak mengusahakan agar dapat membantu menghantar mak menunaikan Haji di Kota Makkah. Mak pun selalu menyatakan keinginan untuk bersama-sama arwah pak tinggal dengan sy setelah sy bekerja nanti. Sik hal mak, kelak kitak mesti diam juak ngan kamek ah.. insyaAllah.. doa jak sak smua dimudah-NYA.. ameen..

Takdir-NYA dilazimi, kematian itu pasti, arwah pak sudah pergi, giliran kita bilakan lagi..

Sy sedar, arwah pak adalah seorang hamba-NYA yang tidak sempurna. Dan, kita semua pun bukannya sempurna. Sentiasa ada kecacatan yang wujud di mana2. Tapi, rahmat dan keampunan-NYA lagi luas daripada kemurkaan-NYA. InsyaAllah, moga arwah pak dilimpahkan rahmat dan diliputi keampunan daripada-NYA. Ameen. Sama2 lah jua kita yang masih hidup ini memperbaiki amalan kerana kematian itu bila2 masa boleh terjadi.

Ps: Antara sikap arwah pak yang amat sy sanjungi dan sy cuba pelajari adalah menghormati dan memuliakan tetamu. Sy pun berharap untuk mengamalkannya dalam kehidupan sy. Minta maaf kepada para tetamu sy atas kekurangan layanan terutamanya dalam bab2 masakan.. huhu.. kalian faham2 la ek.. +)

Ps: Ambillah kesempatan untuk memohon maaf, memaafkan, berbuat baik dan sebagainya kecuali berbuat perkara yang tiada keelokan padanya (termasuk bersangka buruk etc) kerana kita tidak pernah tahu detik2 kita ataupun hamba2-NYA yang lain pula dijemput Izrail untuk kembali kepada-NYA.

Ps: Di sini, sy ingin memohon maaf dengan sepenuh hati dan jiwa raga kepada kalian yang pernah terasa hati dengan sy sama ada secara langsung ataupun tidak. Halalkan segala-galanya di dunia dan akhirat. Andaikata ada perkara yang tidak memuaskan hati kalian, sila nyatakan kepada sy dan insyaAllah, sy akan cuba menebusnya kembali. Segala hutang-piutang jika ada, juga sy pohon untuk dimaklumkan kepada sy dan tindakan sewajarnya akan sy lakukan dengan seberapa segera. Moga dipermudahkan-NYA segala urusan kita bersama. Ameen.