btol2 ke tipu2

Bismillahirrahmanirrahim..

Salam...

Alhamdulillah, kami sampai awal sdikit daripada 8.15 am kat hospital.. sempat lagi dorang ajak lepak2 sebelum masuk.. sy ikut jek sebab sy dok kat blakang yg xda pintu (kne tunggu org depan kuar baru dapat kuar), tapi lepak2 tu x best sebab dorang merokok.. sy memang x tahan langsung asap rokok..

sy sempat gak membuat kajian sendiri.. huhu.. sy makin kerap mengantuk sejak placement ni bermula.. kalo kat kelas, alhamdulillah rasa kantuk berjaya ditahan.. rasanyala, disebabkan sy awal2 pagi dan petang2 hari terdedah dengan asap rokok dalam kereta yg x berpengudaraan sangat (waktu drive sempat gak merokok, kalo bukak tingkap udara sejuk mnyerbu masuk..masalah tol) jadi kandungan karbon monoksida dalam badan sy bertambah lantas mengurangkan pengangkutan oksigen ke otak sy............dan truslah zzzzzz......

hehe.. bnyak alasan tol sy ni.. salah sendiri yg mengalami sleeping disorder, orang x berdosa pulak nak dipertanggungjawabkan..

apa2 pun, pagi tadi sy bersama dua educators buat home visit.. menarik gak, especially sebab sy 1st time dapat tengok stairlift.. +)
kitorang tengok2 keadaan rumah tu, bilik air die cmner n dapat x gutter fit ntuk masuk ke dalam pintu.. gutter tu mmg besar n solusinya ia hanya akan digunakan dalam bilik sahaja.. dan, pesakit ni mmg hanya akan berada dalam biliknya selama 6 minggu mnunggu plaster di tangan dan kakinya dibuka..

selesai buat home assessment, kitorang balik dan terus masuk wad.. hoho.. educator sy mmg sangat aktif, harus sy menyaingi langkahnya yg cepat itu.. +)
kami jenguk sorang atuk lak, nak tengok dapat x die mnjalankan proses in-and-out of bed dan jugak duduk di free standing toilet frame dengan sempurna... begitu bersungguh-sungguh atuk ni try walaupun mmg sy sendiri x konfiden dengan progressionnya.. setelah lama sikit mnunggu, berjaya jugk die baring di atas katil dan sempat bertanya kat educator sy, "Dun u want to join me?" ceh, menggatal..

kat wad ni, kebanyakan nenek2 dan atuk2 memang akan struggle ntuk penuhi apa jua yg disuruh, sebabnya dorang nak kluar wad cepat2.. +)
ada yg yakin je kata " (dapat buat)2x" tapi badan terketar-ketar, peluh mnyirap, dan trpksa brgantung dengan inhaler stelah semput seketika..
huhuhu.. makanya, progression dorang btol2 ke tipu2..?

pabila ditanya oleh educator sy tentang macam mana nak buat aktiviti2nya kat umah kalo x nak praktis berjalan, sorang atuk ni kata kat umah nanti die xnak buat apa2.. nak dok atas katil je..
huhu.. macam budak2 pulak..jujur.. +)

sy teringat pulak kat mak sy, mak ada diabetic..memang kronik.. pagi harus disuntik insulin dalam 16 unit dan petang pulak dalam 20 unit (kalo x perlu ditambah la.. harap2 ada pngurangan).. pabila ada appointment dengan doktor, barula mak akan kawal sikit pemakanan bliau.. minum air mineral bnyak, jugak air misai kucing.. puasa makan pun selalu, dengan harapan x perlu kena tahan kat wad..

aduii, risau benar hati sy.. dah selalu ingatkan supaya kurangkan gula dalam minuman, tambahkan manis dalam senyuman (yg part kdua tu tipu je), mak akan kata "insyaAllah, tengah berusaha".. pernah dulu sy buat air yg rasanya dah cukup manis (sy ada obsesi trhadap bnda2 manis gak.. huhu), tp mak suruh tambah lagi gula sebab langsung x manis... pulak..

anyway, amat penting untuk kte mnjaga kesihatan sementara masih muda supaya insyaAllah kalau sempat tua xdala menanggung sengsara sangat.. lagipun, itukan suruhan-NYA.. +)
insyaAllah... wajib berusaha.. yeah!!!